vrijdag, 17 juli 2009
Niet alle dromen zijn bedrog
| badend in het zweet wordt ik plotseling wakker schiet overeind en luister ik hoor je roepen in de verte weliswaar maar je stem kan ik heel duidelijk verstaan ze klinkt triest en angstig tegelijk lieveke kom me halen AUB af en toe ertussen een droge snik dan weer een hevig huilen lieveke kom me halen AUB geen seconde twijfel ik trainingspak aan sleutels nemen naar beneden gelopen auto gestart en hop naar jou toe naar die hulpkreet die je naar me stuurde en telkens weer hoor ik in de verte lieveke kom me halen aub hoe dichter ik bij je kom hoe duidelijker de kreet ik rijd als een gek negeer alle verkeerstekens dit is een geval van uiterste nood geen twijfel mogelijk lieveke kom me halen aub plots gaat mijn gsm je belt me in tranen op waar ben je lieverdje? waar kom ik je halen? ik sta daar je weet wel waar je me steeds kwam halen meer moet ik niet weten ik kom er aan lieveling blijf daar staan de rest vertel je staks wel maar blijf met me praten zodat ik je hoor en jij niet het gevoel krijgt er alleen voor te staan op minder dan een kwartiertje sta ik bij haar ik stap uit en ga de voordeur voor haar openen stap maar gauw in lieverdje van me heb je niets bij je dat mee moet? je knikt al huilend nee ik laat je huilen en vertrek op gierende banden richting ons nestje nu rijd ik heel wat kalmer mij hart klopt in mijn keel langzaam aan wordt ook jij een heel stuk minder heftig stilaan en met moeite komen de eerste woorden wil je eerst daar op die parking aub even stoppen? dus stop ik even en jij jij gooit je in mij armen huilt als nooit tevoren en kust me zoals je me nog nooit hebt gekust ik hou van je, fluister je sorry lieveke ik had nooit mogen weggaan maar dacht enkel aan mijn zoontje de eerste dagen ging het wel maar daarna herbegon de hel leugens en manipulatie ruzie en vernederingen iedereen deed zo zijn best om mij aan te tonen dat ik er goed aan had gedaan en hoe meer iedereen dat deed hoe meer ik jou ging missen en weer huil je de hemel open ik hou je zachtjes in mijn armen en zwijg nog steeds want ik voel gewoon dat je nog wil praten ik lààt je praten ik besefte al gauw hoeveel ik nog steeds van je hou mijn verlangen naar jou werd zo groot ik kon gewoon niet meer moest je horen moest je zien maar durfde niet dank je wel lieveke voor je mooie gedichtjes alle dagen voor je schrijven op onze blogjes ik keek daar telkens weer naar uit het hield me recht het gaf me moed om de dagen door te komen ik gaf jou signalen via x. of via y. af en toe kwamen ze van mij en jij begreep me telkens weer en antwoordde heel gepast dank je wel lieveling omdat je onvoorwaardelijk in mij bent blijven geloven omdat je het nooit opgegeven hebt nu is het genoeg zeg ik plots geloven en opgeven? wat is dàt nu allemaal misschien had ik het af en toe 'een beetje heel veel' moeilijk maar ik hou van jou lieverdje en nooit heb ik aan jou getwijfeld ik heb je gewoon lief ben gek op jou en je weet nog wel wat wij elkaar ooit beloofden hé ja, maar... niets te maren... ik snoer haar de mond met een tedere kus en 'wieg' haar zachtjes in mijn armen alles komt goed mijn lieverdje nooit laat ik jou nog gaan we rapen gewoon ons draadje weer op daar waar we het even hebben neergelegd en waar is het zoontje? vraag ik dan... in veiligheid bij mij ouders antwoordt je mij zullen we ze snel even bellen? vraag ik jou zo gezegd, zo gedaan alles was daar ok 'die ander persoon' had het reeds lang voelen aankomen maar bleef zijn spelletje maar spelen dank zij jouw dagelijks schrijven bleef ik echter alert masker en schapenkleren zijn verdwenen de vaas helemaal aan stukken en weer snoer ik haar de mond met een tedere kus we komen aan in ons nestje 'eindelijk weer thuis' fluister je me zachtjes ik heb niets meegenomen zeg je heel bedeesd dat geeft toch niet lieverdje vanaf morgen beginnen we onze winkeltocht en steken je helemaal in het nieuw niets zal je tekort komen we gaan naar boven ik draag je naar binnen leg je zachtjes op het bed waar alles reeds maanden op jou ligt te wachten niets is verandert zoveel maanden heb ik reeds gewist weg uit mijn geheugen de medicatie in de vuilbak de grondkussens moeten mij voortaan maar missen weg de pijn en het verdriet gedaan het wenen en de traantjes morgen ondernemen we de nodige stappen morgen schuimen we alle winkels af voor jou morgen... 'nu' telt enkel 'nu'... dit wordt onze nacht liefdevol, tederheid en romantisch mijn prinsesje, eindelijk ben je terug... wat heb ik je lief... wat hou ik toch van jou hele diepe zucht... die twee kuiltjes op je rug heb ik snel weer gevonden... je laat je gaan en geniet je fluistert zachtjes in mijn oor nooit had ik zo lief nooit was een man zo lief, zo teder en zo zacht met mij nooit was een man zo begripvol tegen mij nooit was een man zoals jij bent met mij wat hou ik toch van jou mijn knuffelbeertje zou het dan toch waar zijn dat niet alle dromen bedrog hoeven te zijn??? ...wordt vervolgd...  @ van Luc voor de vrouw die hij liefheeft XXXX |
De commentaren zijn gesloten